от 1. айн. жин 1 .
Кампирларнинг миш-мишларига кўра, киши кўзига кўпинча кечалари эчки бўлиб кўринадиган “ажина“ ва алвастилар макони бўлган бу овлоқ жой обод бир сайилгоҳ бўлиб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. кўчма Кичкинажиккаккўримсиз одам ҳақида .
— Юзбошини нима қилдинг, ажина? — деди Нишонбек Муҳаррамга. — Б. Раҳмонов, Мардлар қиссаси
- Ажина чалмоқ Жин тегиб, ақлдан оздирмоқ. Фалончи одам ёнғоқ тагида ухлаб ётган экан, ажина чалиб кетибди. — Ойбек, Танланган асарлар