sft. 1. Aql bilan ish qilmaydigan, aqlga zid, bemaʼni ishlar qiladigan, shunday ishlarga yoʻl qoʻyadigan.
Esing kirmadi sen ahmoqning. Boshimizni baloga qoʻyib, oʻzing bu yoqlarda tuproqqa qorishib yuribsan. — S. Ahmad, Ufq
2. Haqorat ifodalaydi.
— Ablah odam ekansan! — dedi [imom]. — Siz ham ahmoq mulla ekansiz! — dedi Safar boʻzchi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
- Ahmoq qilmoq Laqillatmoq, aldamoq. Innaykin, ishim bitdi, eshagim loydan oʻtdi, deb oʻzini laqillatib ketaverardim. — Hamza, Boy ila xizmatchi