sft. 1. Jarohat olgan, majruh.
2. Ezilgan.
Qullik zanjirida afgor boʻlganlar — Gʻ, Gʻulom
Chori ota uzun, serqadoq barmoqlari bilan chakkalarini ushlab, afgor bir holda choʻkib oʻtirdi. — S. Nurov, Narvon
- Afgor etmoq (yoki aylamoq) Afgor holga solmoq. Yengolmasa aqling gar, Hayoting afgor etar. — Q. MuhammadiyTaʼna-yu malomat toshlari majruh-u afgor ayladi. — Habibiy