Қидирув

от 1. Бир халқнинг, даврнинг бадиий, илмий, фалсафий ва бошқа асарлари мажмуи.

ХХ аср ўзбек бадиий адабиёти. Жаҳон адабиёти.

2. Санъатнинг сўз, тил воситасида бадиий образлар яратувчи тури; бадиий адабиёт.

Адабиёт назарияси.

Адабиёт ҳамиша ҳақиқат ва адолат байроғини баланд тутиб яшамоғи лозим. — Газетадан

3. Муайян бир фан ёки соҳага, масалага оид асарлар, китоблар.

Сиёсий адабиёт. Техника адабиёти. Мавзу юзасидан тавсия этилган адабиёт рўйхати.

от 1. Бадиий адабиёт, адабиёт фани мутахассиси, ўқитувчиси.

Кундан-кун очилиб бораётган ҳарбий таълим уфқига Элмурод адабиётчи-педагог, Дубенко иқтисодчи нуқтаи назаридан қарагандек, Ёʻлдош энергетик-инженер сифатида яқинлашарди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. айн. Адабиёцҳунос.

Тилчи ва адабиётчи олимлар биринчи тадқиқотларини шу ерда бошлаганлар. — Фан ва турмуш

от айн. Адабиёцҳунослик.

от Адабиёт илми (фани) билан шуғулланувчи мутахассис.

от Адабиёт илми, илм-фаннинг адабиётга оид соҳаси; бадиий адабиётни, унинг моҳияти, ижтимоий вазифаси ва адабий жараён қонуниятларини ўрганувчи фан.

курси бадиий ижод назарияси ҳақидаги асосий маълумотларни ўргатгани учун бу курсга оид асарлар айрим ҳолларда «Адабиёт назарияси» ёки «Адабиёт назарияси асослари» деб ҳам юритилади. Масалан: Л. И. Тимофеев. Основи теории литератури, 1963 (1971); Иззат Султон. Адабиёт назарияси, Тошкент, 1939.