фл. 1. Ачимоқ феълининг орттирма нисбати.
Тутун кўзни ачитди. Гўжа ачитмоқ.
Ёз кунлари [Ўзбек ойим] айвоннинг тўрига ясланиб, Ҳасаналининг хотини бўлган Ойбодоққа, чўри қиз Ҳанифага хамирни ачитмасликни, паловни қирмоч олдирмасликни танбеҳлабгина ўтирар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Кучли изғирин, юзнинг терисини шилгандай, ачитади, қулоқларни кесади. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кучма Аччиқ гап қилмоқ.
Дўст ачитиб гапиради, душман — кулдириб. — Мақол
— Тўғри айтасиз, мавлоно, — деди Ҳамза ачитиб. — К. Яшин, Ҳамза
- Жон ачитмоқ 2. Жонини оғритмоқ. Тун аёз, изғириқ ел тўрт тарафга югуриб, жон ачитмоқчи бўлар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Мияни ачитмоқ Бошни ғовлатмоқ, гангитмоқ, миясини қоқиб қўлига бермоқ. [Абдурасул:] Янги одамни авраб, миясини ачитмасинлар, ўзим бориб, бошлаб чиқа қолай, дедим. — П. Турсун, Ўқитувчи
- Юракни ачитмоқ Раҳмини келтирмоқ.