sft. 1. din. Tarki dunyo qilgan dindor kishi.
— Siz yoshlar soddasiz-da zohidlarni hamisha mehrob, minbarda tasavvur qilasizlar, — dedi mufti Mirzoga. — A. Hakimov, Ilon izidan
2. Zohid (erkaklar ismi).
Qidiruv
«ZOHID» boʻyicha 12 ta natija: Izohli
Lugʻat maqolalari
3 taot Tarki dunyochilik; taqvodorlik, dindorlik.
— Nega men zohidlik qilib, boyoqish juvonning uzatilgan qoʻlini havoda qoldirdim? — dedi Kamoliddin. — T. Jalolov, Oltin qafas
Endi u [Onaxon] bu qora soyalarning zohidlik ridosi yopingan qabih odamlar ekanini aniq bildi. — A. Muxtor, Opa-singillar
Zohidlar kabi, kamtarona.
Taʼriflar ichida
8 taasket Asketizm tarafdori, tarki dunyo qilgan kishi; zohid.
maʼmurlik ayn. Maʼmurchilik. Raqamga boqsam, erta — hamma yerda maʼmurlik. F. Zohid, Tuyamoʻyin qoʻshigʻi
rohib Xristian dinidagi va umuman monax, zohid. Bizning eramizdan ikki asr burun budda rohiblari qoyalarni oʻyib, ibodatxona va monastirlar qurganlar. N. Safarov, Uzoqni
dog‘ulilik Oʻta ayyorlik, makkorlik, aldoqchilik. Yana kimlardir jinoyat girdobida dogʻulilik qiladi. Gazetadan — Dogʻulilik qilmang, — dedi kampir ovozini bir parda koʻt
gigant sft. Juda katta, ulkan; buyuk. Gigant qurilish. Odimlovchi gigant ekskavator, Shahdam yurib borar, misli pahlavon. F. Zohid Tuyamoʻyin qoʻshigʻi ot Oʻz ishi, ajoyi
qalandar Diniy gʻazallar oʻqib, musulmon dinini targʻib qilib darbadar kezuvchi, tarkidunyo qilgan, goʻshanishinlikka berilgan sufiy. Choyxonada uzun boʻyli, uzun kulohli
Ertaklar
1 ta
Xalq ogʻzaki ijodi
Yetim qiz Qorasoch pari oʻzining aql-zakovati va sehrli qobiliyatlari bilan mamlakatni boshqaradi. Uning donoligi va adolati tufayli mamlakat obod boʻladi, ammo