Qidiruv

sft. Suvi, nami tepaga, yuzaga chiqib qolgan; sernam (yer).

Ha, raisimiz yer shaydosi emasmi, zaxkash yer, zaxda oʻtirib choʻkib qolgan imoratlarni koʻrib, yigʻlamoqdan beri boʻlardi. — N. Safarov, Olovli izlar

Hujra tor, zaxkash. — Oybek, Navoiy

— Oltinday aziz tuproq, lekin zaxkash koʻrinadi, — dedi jiddiy qiyofada Gʻanisher, — zaxini qochirish kerak. — A. Muhiddin, Hadya

ot Zax bosganlik, namlik.

Pastdagi ikki xonaning gʻishtlari zaxkashlikdan shoʻralab, oqarib ketgan. — Mirmuhsin, Umid

Quyoshga ters, burchakka tiqilgan bu uychadan hali qish nafasi oʻchmagan, zaxkashlik va chirik havo nafasga uradi. — Oybek, Tanlangan asarlar