ot 1. ayn. Zarbof.
U kishining [raisning] zarvaraq toʻni, oppoq soqoli, toʻn ichidan boylagan feruza, yoqut koʻzli kumush kamari oʻt shuʼlasida yaltillar, lekin yuzi aniq koʻrinmasdi. — H. Shams, Xarakteristika
Hoʻqandi latif va shaharlar shohi Margʻilon koʻchalarida zarvaraq toʻn kiyib, simobi salla oʻragan boylar yonidan juldur jandali darveshlar oʻtardilar. — N. Yusufiy, Fargʻona shoʻx kuladi
2. koʻchma Oltin sahifa.
Oltin umrimizning yana bir zarvaragʻi ortda qoldi, Va-tan solnomasining yangi sahifasi ochildi. — Gazetadan
3. tar. Qoʻlyozmaning bezakli varagʻi.
Frontispis — zarvaraq badiiy qoʻlyozma tarkibiga kitob bezashning asosiy elementlaridan biri sifatida kirgan. — OʻTA