сфт. 1. Зар қўшиб ишланган, зар қўшиб ясалган.
У [асир] шароб тўла мешларга ва заррин косаларга, овқат сузилган товоқларга ишора қилди. — М. Осим, Аждодларимиз қиссаси
Ҳусайн Бойқаро заррин тўшак остидан бир мактуб чиқариб, шоирга узатди. — Ойбек, Навоий
2. кўчма Олтиндай товланувчи, олтинранг; сариқ, сарғиш.
Бу ойда дарахтлар заррин япроқларини тўкади, майса ва ўт-ўланларни совуқ уриб нобуд қилади. — Газетадан
[Темиржон] Аста юриб бориб, заррин қуёш шуъласида товланган зумраддек тоза майсалар устига ўтирди. — Ж. Абдуллахонов, Орият