от 1. Инсон қўлига ўрганмаганлик, табиий ҳолатда бўлишлик.
2. кўчма Ибтидоий ҳолат, ваҳшийлик.
3. Одамга қўшилмаслик; одамовилик; бегоналик.
Ким айтади буни оғир қиз деб, олов-ку! Тўғри, сал ёввойироқлиги бор. Аммо ўзим тарбиялаб оламан [деди ўзича Тўлқин]. — Ф. Мусажон, Ҳури