сфт. 1. айн. Йиғлоқ.
Оналар инжиқ, йиғлоқи болаларини гапимга кирмасанг, чакалакзорга элтиб ташлайман деган пўписа билан тийиб келишган. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон
2. Йиғи товушига ўхшаш, йиғи каби.
Бозоринав масжидининг пастаккина мезанасига чиқиб, шом азонини айтган сўфининг йиғлоқи овози уни ўзига келтирди. — С. Кароматов, Бир томчи қон
Маҳкам нималигига тушунолмас, ҳар қалай, бу ашула эмас, қандайдир йиғлоқи нолиш эди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон
3. кўчма Кишини эзадиган; мунгли (куй, оҳанг ва шу кабилар ҳақида).
Мунгли булбулдай Ингради тинмай, Бағрим эзарди, Борлиқни ёқиб Йиғлоқи сурнай. — Ғ, Ғулом
Ёзармидим йиғлоқи байтни, Титрармидим кўзда ёш билан? — А. Орипов
Бу қўшиқларнинг [насиҳат қўшиқлари] бадиий савияси паст ва оҳанги йиғлоқи. — Ў. Рашид, Қўшиқлар ҳақида