sft. 1. Yalinish his-xususiyati kuchli, yalinaveradigan.
Yalinchoq bola.
Bu yerga kelganlarning hammasi yalinchoq, duogoʻy boʻlib qolganliklari sababli, ikkala advokat ham bu duolarga parvo qilishmadi. — Mirmuhsin, Chodrali ayol
2. Yalinish ifodali.
U [Shahzoda] dugonasining qoʻlini qisib, yolgʻiz qoldirib ketayotganidan kechirim soʻragandek, yalinchoq nazar bilan unga bir tikildi-da, odamlar orasiga shoʻngʻidi. — S. Zunnunova, Goʻdak hidi
— Bir iltimos, toʻrt qatorgina, — deb yalinchoq ovozda takrorladi u. — N. Aminov, Suvarak