Қидирув

фл. 1. Йиғлашдан тўхтамоқ; овунмоқ (гўдак ҳақида).

Болалик экан, янги кийим дарагини эшитиб, юпаниб қолдим. — И. Раҳим, Оловкор

Бир ярим яшар чамасидаги бола гоҳ йиғлар, гоҳ юпаниб, онани эмарди. — Ш. Тошматов, Эрк қуши

2. Таскин топмоқ; овунмоқ.

Холмурод бу одамлар орасида бир оз юпанди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Уйланмай ёши ўтиб кетаётган ўғлининг гоҳи қизлар ҳақидаги гаплари Шарофат холага ҳамма вақт сирли бир қувонч бағишлар эди. Ҳозир ҳам шу фикр билан юпаниб ўз ишлари билан овора бўлди. — А. Мухтор, Чинор

от 1. Юпантирувчи, овунтирувчи сезги, ҳис-туйғу; тасалли, таскин.

Бу товушлар, бу портлашлар унинг асабини нега-дир бузмади. Қайтага қандайдир ҳаловат, юпанч бераётганга ўхшарди. — С. Аҳмад, Жимжитлик

Қозоқ халқи ўз мунг-зорини, қувончи билан юпанчини, орзу ва муддаосини ўлан билан ифодалаб келди. — Газетадан

2. Юпантирувчи нарса, шахс; овунчоқ.

Кундузи шу дарахт, кечаси парёстиқ унинг юпанчи. — С. Нуров, Ёстиқ

Кечалари юлдуз тўла осмонга тикилиб, тунни тонгга улаб, қушлар наъмасидан, сувлар шилдирашидан кўнгли аллақандай юпанч изларди. — С. Аҳмад, Уфқ

У [Моҳидил] онасини ниҳоятда севар, бир зумгина ажрашни истамас, юпанчи ҳам, қувончи ҳам — шу она. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

от айн. Юпанч 2.

Бола — унинг бирдан-бир юпанчиғи.

Қани, дунё тор кўринганда, кўнглимни кўтарувчи юпанчиқларим? — Ҳ. Назир, Кўктерак шабадаси

— Ёлғиз ўғлимнинг жуфти, ўғлим ёʻғида юпанчиғим бўлар, деб ўйловдим, — деди Нуқра опоқи Солия опага. — А. Муҳиддин, Ҳ. Тожибоев, Оташ қалбли қиз

сфт. Кишини юпатадиган, овутадиган; таскин ва осойишталик бағишлайдиган.

Сўйламади юпанчли сўзлар, Одатдаги дўстлар сингари; Аммо енгил тортиб нафасим, Назаримда, ғам кетди нари. — Зулфия

сфт. Юпанчи ёʻқ, овунчсиз.

фл. Юпанмоқ феълининг биргалик нисбати.