sft. 1. Qoʻl tegsa botadigan, oson eziladigan; muloyim, mayin.
Yumshoq yostiq. Yumshoq pat. Yumshoq xamir.
Uy toʻrida, yumshoq koʻrpa ustida qargʻashoyi koʻylakli bir xotin yotar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
U beixtiyor toʻshakday yumshoq maysazorga oʻtirib qoldi. — S. Anorboyev, Oqsoy
Qor suviga toʻygan yer xamirdek yumshoq edi. — S. Ahmad, Ufq
Normat Adolatning yumshoq qoʻli, nozik barmoqlarini kafti bilan siladi. — I. Rahim, Chin muhabbat
2. Osonlikcha turli shaklga kiradigan, ishlov berilishi oson, boʻsh.
Yumshoq yogʻoch. Yumshoq metall. Yumshoq sim.
3. Chaynalishi, yeyilishi oson; mayin, muloyim (ovqat haqida).
Yumshoq shavla.
Mana, yigitcha, yumshoq non ham olib chiqdim. — H. Gʻulom, Mashʼal
Shu yigit menga uch hafta qaradi, bir burda non topsa, yumshoq joyini menga berib boqdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
4. koʻchma Birovga qattiq gapirmaydigan, dagʻallik qilmaydigan; muloyim.
Munavvar oʻta intelligent, yumshoq bir odamga dagʻallik qilib, ozor berganiga oʻksindi. — S. Anorboyev, Mehr
Kampir koʻpni koʻrgan, achchiq-chuchukni tatigan, yumshoqqina xotin edi. — S. Ahmad, Ota
Tabiatan yumshoq, koʻngilchan odam, yolgʻiz farzandini urishishga tili bormasdi. — Oʻ. Umarbekov, Yoz yomgʻiri
5. Yoqimli taʼsirga ega; muloyim.
Avji qish vaqti boʻlsa ham, yerda sira qor yoʻq, havo xuddi bahorday yumshoq edi. — S. Zunnunova, Yangi direktor
Hozir uning horgʻin yuzidagi yumshoq jilmayish birdan soʻndi. — A. Muxtor, Opa-singillar
dedi-da, sababini oʻzim ham bilmayman, degandek yumshoq kulib qoʻydi. — Shuhrat, Shinelli yillar
6. Ozor yetkazmaydigan; yengil.
Yumshoq jazo.
Quturmay ham nima qilsin, chayqovchilikda ayblanganlarning ustidan sudlar shu qadar yumshoq hukm chiqaradiki, bilmay-san kishi: jazo berdimi, nasihat qildimi? — A. Qahhor, Ogʻaynilar
- Koʻngli yumshoq yoki yumshoq koʻngil Birovning gapiga tez ishonadigan, tez koʻnadigan; koʻngilchan, rahmdil. Ochil qanchalik tez va koʻngli yumshoq boʻlsa, Mahkam shunchalik vazmin edi. — P. Qodirov, Uch ildiz
- Yumshoq supurgi