рвш. Ёш билан тўлган, ёши оқиб турган.
Ёшли кўзлар.
Эъзозхон Қумрига ёшли кўзлари билан тикилди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
«ЁШЛИ» бўйича 131 та натижа: Изоҳли
рвш. Ёш билан тўлган, ёши оқиб турган.
Ёшли кўзлар.
Эъзозхон Қумрига ёшли кўзлари билан тикилди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
от 1. Ёш эканлик; ёш бўлган пайт, давр.
Аҳмад олти ёшлигида ота-онасидан жудо бўлди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
У ёшлигида ихтисослашган физика-математика мактабида ўқиди. — О. Мўминов, Хиёбондаги уч учрашув
2. Ўсмирлик, навқиронлик.
Ёшлик чоғлари.
Робия ҳам абадий ёʻқолган беғубор ёшлигига куюниб йиғламоқда эди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Ёшлигим, куч билан тўлган ёшлигим, Яшноқ давримизга ёʻлдошлигим. — С. Абдулла
3. Ёшларга хос хатти-ҳаракат, хусусият.
Ёшлик ғурури.
Ёшлик шижоатига кенг ёʻл бериш лозим. — Газетадан
Ўрта бўйли, хуш-қомат вужудидан ёшлик кучи ва ғайрати ёғилиб турган қоп-қора жувон отда ёʻл бўйида турар, Акрамжон ўз отининг айилини қайта боғламоқда эди. — А. Қаҳҳор, Минг бир жон
Кўзларида ёшлик шўхлиги чақнаб турган Шербек ҳадегандай бош қимирлатди. — С. Анорбоев, Оқсой
сфт. Қуёш нур сочиб турадиган; офтобли, серқуёш.
Қишда қуёшли, ёзда салқин, дам оладиган ажойиб икки хона. — Гулдаста
Сен қуёшли ўлка боласи, Истиқболинг нурли ва порлоқ. — Ғайратий
шишак Бир ёки икки ёшли қўй.
қутидорлик Қутидор лавозими. Мен Тошкентда қутидорлик қилган вақтимда сиз беш-олти ёшли бола эдингиз. А. Қодирий, Ўтган кунлар
ажин Теридаги ёʻл-ёʻл, ботиқ чизиқлар (асосан юз ва пешонада бўладиган). Нормат онасининг ажин босган юзига, ёшли кўзларига термилди. И. Раҳим, Чин муҳаббат
таллон Ўн икки ёшли от. кўчма Жуда қари, мункиллаган чол. Буни ҳайданг, қўя кўрманг! Бу чатоқ бир шумки, Қош-у мижжангни териб, Кўса-ю таллон қиладир. Ҳамза
саллали Бошига салла ўраган; салласи бор. Хон сайлагучилар орасида ёш йигитлар бор бўлганидек, катта саллали мулла-намолар, етмиш ёшли кексалар ҳам кўринади. А
хушхон О вози ёқимли, оҳангдор. Боғи шинам, ариқ бўйида Гуркирайди райҳон, ялпизлар. Тўқсон ёшли ота тўйида Хизматдадир хушхон ҳофизлар. Ҳ. Ғулом Бутун борлиқ
Абдуазиз бой отасидан қолган мол-мулкни совуриб, қирқта жўрасидан ёрдам сўрайди, аммо улар ёрдам бермайди. Кейинчалик у карвон билан сафарга чиқиб, қудуқд
Етим қиз ғорда яшар экан, уни аждар қуш асраб, ўзига макон қилиб олади. Бир ботир йигит аждар қушни ўлдириб, қизни қутқаради ва у билан бахтли ҳаёт кек
Камбағал чол Араб лаққи подшоҳ саройида хизмат қилиб юради. Унинг ҳаёти кутилмаганда яхши томонга ўзгаради ва бойиб кетади.
Уч опа-сингил оталарининг золимлигидан қочиб, ҳар бири ўз ёʻлига равона бўлади. Кенжа қиз Иқбол айиқ билан турмуш қуриб, Айиқполвон исмли ўғил кўради.
Баҳром ҳунарга қизиққан шаҳзода бўлиб, отаси билан келишмовчилик туфайли юртидан кетади. У ўз ҳунари туфайли хавфли вазиятдан қутулиб, севгисини топади.
Бу эртакда камбағал балиқчи бола подшоҳнинг қийин топшириқларини бажариб, ўзининг донолиги ва омадини намойиш этади. Унинг сирлари очилгач, подшоҳнинг
бир ёшли эчки
бир ёшли эчки
То'рт тиш ёрган, уч-то'рт ёшли қо'чқор