сфт. 1. Ёпишадиган, ёпишувчан.
Ёпишқоқ модда.
Ёмғир на тинар, на ёғар дегандай, ёʻлларнинг сарғиш ёпишқоқ балчиғи этикларни оёқдан суғурар эди. — А. Мухтор, Туғилиш
Маҳсининг чоки пишиқ бўлсин учун, мумли, ёпишқоқ ипни ҳар қатимда бармоқлари билан қир-қир тортиб қўяди. — Ойбек, Танланган асарлар
2. кўчма Тутган кишисини қўймайдиган; шилқим, хира.
Ёпишқоқ бола.
Қодирбек ўлгудек шилқим, елим, ёпишқоқ йигит экан, ҳар куни Лайлонинг ўқишдан чиқишини пой-лаб туриб, машинада олиб бориб қўяман, деб тиқилинч қилармиш. — М. Қориев, Ойдин кечалар
- Ёпишқоқ ёнғоқ Мағзи пўчоғига қаттиқ ўрнашиб қоладиган ёнғоқ.