fl. 1. Bir yonbosh bilan tirsakka tayanib yotmoq.
Yormat boshini koʻtardi, bir qoʻlini yerga tirab yonboshladi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Kumush Otabek yaqiniga surildi va tirsaklari bilan uning tizzasiga yonboshlab, erkalandi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Yon tarafga ogʻmoq; egilmoq, qiyshaymoq.
Devor yonboshladi.
Mashina joyidan siljishi hamon, gʻarbga xiyol yonboshlab turgan anorlar nosqovoqqa oʻxshash gullarini baland koʻtarib, goʻyo uning orqasidan yugurayotgandek tuyuldi. — I. Rahim, Chin muhabbat
3. poet. Bota boshlamoq (quyosh, oy haqida).
Oy gʻarbga tomon yonboshladi. — J. Sharipov, Saodat
Mutal rayondan chiqqanda, quyosh gʻarbga yonboshlagandi. — O. Yoqubov, Larza