фл. 1. Куч билан қулатмоқ, ағдармоқ; ағнатмоқ, бузмоқ.
Шамол дарахтларни йиқитди. Деворни йиқитмоқ.
Чакалакзордан катта-кичик дарахтларни йиқитиб, мажақлаб чиққан танк Аҳмаджон томон кела бошади. — А. Қаҳҳор, Олтин юлдуз
2. Баландликдан пастликка тушириб юбормоқ; қулатмоқ.
Томдан йиқитиб юбормоқ.
3. Курашда ғолиб чиқмоқ, устун келмоқ; куч билан ерга ётқизмоқ.
— Йиқитган полвон йиқилганни кўтариб қўяди, — деди Ўрмонжон Қурбон отага кўз қисиб. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
4. кўчма Куч, зўр билан ҳокимиятдан маҳрум қилмоқ, четлаштирмоқ; ёʻқ қилмоқ.
Раҳматхоннинг овози йиғин тепасида янграб кетди: — Халқ подшони йиқитди. Лекин халқнинг аҳволи ўзгармади. — П. Турсун, Ўқитувчи
5. кўчма Имтиҳон, синовда ёмон баҳо қўймоқ; имтиҳондан ўтказмай қўймоқ.
Икки марта дарсга қатнаша олмагани учун франсуз тили ўқитувчиси уни имтиҳонда йиқитмоқчи бўлди.