sft. 1. Jismoniy jihatdan toʻla rivojlangan, kamolotga erishgan.
Tirqishdan moʻraladim: Yoʻlchi, ham yetuk bir qiz. — Oybek, Tanlangan asarlar
Qirq ha deguncha oʻtib ham ketdi, Oʻgʻlingning koʻrsayding yetuk kamolin. — Gʻ. Gʻulom
2. Ilm, hunar, tajriba va boshqalar jihatlardan pishib yetgan, yetarli malakaga ega, barkamol.
Yetuk olim. Yetuk mutaxassis. Yetuk sanʼat-kor.
Bizda yetuk adabiyot muallimlari borligiga ishonamiz. — Gazetadan
Mukammal koʻrmoqchi boʻldik dunyoni, Yetuk boʻlolmadik oʻzimiz biroq. — A. Oripov, Yillar armoni
Buyuk, yetuk odamlar kamtar, kamsuqum boʻlishini bu dono qiz yaxshi bilardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
3. Talab, meʼyor jihatidan mukammal darajaga ega, yuqori saviyali.
Yetuk badiiy asar.
Lutfiy gʻazallari asosida yaratilgan musammatlar Navoiy tomonidan Lutfiyning yuksak shoirlik iqtidorining, yetuk badiiy mahoratining soʻzsiz tan olinganligiga ishonchli dalildir. — OʻTA