Қидирув

сфт. 1. Бирор нарсанинг икки тенг қисмидан биттаси, иккидан бир бўлаги, иккидан бири.

Йилнинг ярми. Ноннинг ярми. Қишнинг ярми тугади. Ишнинг ярми битди.

Ёни-вери билан қўшилиб, бир танобдан мўл ер қўлга киради. Кейин яхшилаб чопасан. Ярмига сабзи, ярмига картошка экасан. — Ойбек, Танланган асарлар

Ой ҳам қора нарда ичидан ярим юзини очиб, ер юзига мўралаб қўйди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Бутуннинг иккидан бирига тенг миқдор; 0,5.

Ярим йил. Ярим литр ёғ. Ярим метр лас. Ярим килограмм шоколад. Ярим соат суҳбат.

3. Бир нарсанинг ўртаси, ўрта бели.

Ёʻлнинг ярмига етганда, машина бузилиб қолди. У ярим кечада етиб келди. Бу тоғнинг ярмига аранг чиқдик.

Холисанинг норози овози эшитилди: — Ярим кеча бўлди-ку! С. — Нуров, Нарвон

Вақт ярим тундан ошган эди. А. — Мухтор, Опа-сингиллар

4. Тўлиқ эмас, нотўлиқ; чала.

Ярим шаффоф. Ярим қоронғилик. Ярим жиддий. Ярим ҳазил.

Унинг оғзи ярим очиқ, сариқ мўйлови юпқа лабининг икки чеккасидан осилиб турарди. — Н. Аминов, Суварак

Аравага, ундан бошқа, ярим яланғоч, сочлари ҳурпайган бир йигит ҳам ўтирди. — Ойбек, Нур қидириб

5. Икки хил нарса, модда, ҳодиса ва шу кабилардан ташкил топган, аралаш.

Ярим жун мато. Ярим ипак шоҳи.

сон 1. Бутуннинг иккидан бир қисми, қоқ ярми.

Яримта нон. Яримта тарвуз.

Йигит елкадан қопчасини ечиб, яримта ғиштдай нон, икки катта чақмоқ қанд, бир қаричча ёʻғон колбасани олди. — Ойбек, Қуёш қораймас

2. с. т. Ярим литр ичкилиги бор бутилка; яримталик.

Манноп каттакон бархан салқинида ёнбошлаб ётар, яримтани бўшатай деб қолган эди. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Олой бозоридан мастава масаллиқ харид қилишди. Зойиржон яримта ароқ олди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

сфт. Куч-қувватдан кетган; заиф, нимжон.

У [маҳбус] яримжон гавдасини деворга тираб узун бармоқлари билан тасбеҳ ўгирарди. — А. Ҳакимов, Илон изидан

от геогр. Ҳар учала томони сув билан ўралган ва фақат бир томондан қуруқликка туташган орол.

от 1. Шарнинг ярми шаклидаги жисм.

2. Ер куррасининг экватор ёки меридианларнинг бири бўйича бўлингандаги ҳудуди.

Шимолий яримшар. Ғарбий яримшар.

фл. Ярмига ёки ўртасига етмоқ; ярми кетиб, ярми қолмоқ, ярим бўлиб қолмоқ.

Ҳовуз суви яримлаб қолди.

Шу тариқа қиш ҳам яримлади. — С. Аҳмад, Уфқ

[Дастурхонда] Бир шиша ароқ бўшатилган, иккинчиси яримлаган, нон билан мевадан бошқа егулик нарса кўринмасди. — Ҳ. Ғулом, Сенга интиламан

Дарс яримлаганда, ўқитувчи бирдан қулоқ солиб қолди Аллакимнинг пишиллаётгани баралла эшитилди. — Р. Раҳмонов, Чангалзордаги шарпа