sft. 1. Yalt-yalt qiladigan, shu darajada tiniq.
Yaltiroq shisha. Yaltiroq tanga. Yaltiroq narsa oltin boʻlavermaydi. — Maqol
Ikki qulogʻiga oftobni uzib olib qoʻygandek yaltiroq zirak taqqan bir qiz kirdi. — S. Ahmad, Laʼli Badaxshon
Elmurodning nazarida, bu yaltiroq koʻzlarda butun bir alam yonib turganga oʻxshadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Pichoqning qora sopi yaltillar edi, tigʻi esa qotib qolgan qon bilan oʻz yaltirogʻini yoʻqotgan. — H. Shams, Dushman
2. koʻchma Boʻyoqli, bejama, yuzaki.
U [Mashhadiy] sultonlarni, beklarni puchak, lekin koʻz qamashtirgich yaltiroq soʻzlar bilan madh etmoqqa mohir. — Oybek, Navoiy
Chunki sen muhabbat bogʻlagan erkak senga oʻzining yaltiroq qirralarini koʻrsatadi. — A. Qahhor, Sarob
- Usti (yoki sirti) yaltiroq — ichi qaltiroq Sirti yaltiroq — ichi qaltiroq bu uylardagi kamchiliklarni bartaraf etish ilinjida ustasi farang quruvchilar boshligʻiga uchrayverib, oyoqlarimizda darmon qolmadi. — Mushtum