сфт. 1. Бирор шахснинг ёлғиз ўзига қарашли, тегишли бўлган; шахсий; алоҳида.
Хусусий дўкон. Хусусий мулк.
Анвар хусусий ҳаёти, айниқса, Раънога алоқасидан ҳеч кимга оғиз очмас эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
Кундузлари ўрда девонини бошқариш, эрталаб ва кечқурун ўз уйида хусусий кишиларни қабул қилиш, албатта, Анвар учун оғир эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён
2. Муайян бир нарса ёки мавзуга бағишланган; айрим бир нарса ёки мавзуни ўз ичига оладиган.
Хусусий ва умумий масалалар.