ot 1. Biror narsa, voqeaning yakuni, tamom boʻlishi.
Bu yakun, bu xotima Tolib akaga mutlaqo yoqmadi. — F. Musajonov, Himmat
2. Badiiy yoki ilmiy asarning oxirgi yakunlovchi qismi, xulosa qismi; epilog.
Avaz hikoyat xotimasida berilgan bir baytga koʻz yugurtirib qizardi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
- Xotima bermoq Barham bermoq; tugatmoq. Endi Margʻilon qatnab yurishlarga xotima berilgandek va Margʻilon ham undan [Otabekdan] Tagʻin menda nima ishing bor? deb soʻragandek boʻlar edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Xotima yasamoq Xulosa yasamoq, yakunlamoq, tugatmoq [Domla] Gʻulomjonga oʻqrayib, gapiga xotima yasadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha