сфт. айн. Бехосият.
[Заргаровнинг[ Кўнглида нимадир қаттиқ дарз кетган хосияциз оқшом кўз олдида гавдаланди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат
Вайроналар азалдан хосияциз жой ҳисобланган. — Ёшлик
«Хосияциз» бўйича 9 та натижа: Изоҳли
сфт. айн. Бехосият.
[Заргаровнинг[ Кўнглида нимадир қаттиқ дарз кетган хосияциз оқшом кўз олдида гавдаланди. — А. Мухтор, Бўронларда бордек ҳаловат
Вайроналар азалдан хосияциз жой ҳисобланган. — Ёшлик
от 1. Ижобий хусусият, яхши фазилат, хислат.
Меҳнатда бор кўп хосият, шарофат. Бел боғласа меҳнатга ким, азиздир. — Ҳабибий
— Рост, бу келиннинг ҳуснидан ҳам бошқа яна тағин бир алоҳида хосияти борга ўхшайдир, — деб кулар эди [Ўзбек ойим]. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Хосият (хотин-қизлар исми).
сфт. Яхши хусусиятга эга; ижобий натижа берадиган; фазилатли.
Бу ернинг офтоби, шамоли, суви ана шундай хосиятли. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Умидвор инсонлар, уни олқишланг, Фақат хосиятли бўлади баҳор. — А. Орипов
— Сенинг пойқадаминг хосиятли келди, ўғлим, золим Асфандиёр зулми барбод бўлди, — деб эди Қурбон ота. — Н. Сафаров, Севги
хайрсиз Ёмон, салбий; хосияциз.
шарофациз Шарофати ёʻқ, хосияциз, фазилациз, бахт келтирмайдиган.
бехосият Яхши, ижобий хосиятларга эга бўлмаган, ёмон; хосияциз. Бехосият одам. Бехосият туш. Ҳозирдан бехосият йигитнинг нима кераги бор. Н. Қиличев, Чиғир
баттол Ўтакетган ёвуз, бераҳм, ваҳший. — Беномус баттоллар! — деган ғазабнок товушлар эшитилди. Отлиқлар қиличларини яланғочлаб, қий-чув кўтарган аёлларни ч
фаришта Исломда ва бошқалар баъзи динларда худонинг амрини бажарувчи ғайритабиий мавжудот; малак (фаришталар сон-саноқсиз бўлиб, ҳар бири маълум вазифани бажаради).