фл. 1. Хароб бўлмоқ, вайрон бўлмоқ, бузилмоқ.
Хароблашган шаҳар. Қадимги хароблашган қишлоқлардан асар ёʻқ.
2. кўчма Моддий ва маънавий жиҳатдан қийин, оғир аҳволга тушмоқ; қашшоқлашмоқ.
[Шокир ота:] Мен қанча хароблашсам, у шунча хурсанд бўлади. — Ойбек, Танланган асарлар