ot 1. Shariat qoidalarini yaxshi biladigan, oʻqimishli odam.
Turdiboy xalfa oʻz hovlisi-da ish boshlagan oʻqituvchiga katta hurmat bilan qaraganini ishora qilib, u bilan egilibroq koʻrishdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Eski maktabda oʻquvchilarga boshliq qilib tayinlangan, maktabdor domlaga koʻmaklashadigan oʻquvchi.
Avaz bir vaqtlar mana shu madrasada tahsil koʻrgan; hamhujralari to hanuz bu yerda xalfami, mutavalliga yordamchimi boʻlib yurishardi. — S. Siyoyev, Avaz
3. Oʻrta asrlar ustaxonalarida hunar oʻrganuvchi shogird; hunar-kasb oʻrganuvchi shogirdlar boshligʻi.
Unga, oʻn besh yoshidan boshlab, avval shogird, keyin xalfa, soʻng mustaqil usta sifatida to shu damgacha erta-kech bukchayib ishlashga toʻgʻri kelgani uchun, uning yelkasi bukur kabi, ortiqcha turtib chiqqan edi. — Oybek, Tanlangan asarlar
4. folk. Xorazm vohasida mahalliy ogʻzaki ijod namunalarini ijro etuvchi ayol.
Xalfalar repertuaridan asosan “Toʻy muborak”, Yor-yor, Oshiq turkumidagi dostonlardan parchalar, Mahtumquli va boshqa shoirlarning sheʼrlari asosidagi nasihat va raqsbop qoʻshiqlar oʻrin olgan. — OʻzME
- Xalfa tushmoq Xalfa boʻlib ishlamoq ( Otam mahalladagi boyga xalfa tushib, boʻz, alak, beqasam toʻqiy boshladi. — Yo. Shukurov, Qasos