сфт. 1. Чиройли; гўзал.
Хушрўй қиз. Хушрўй йигит.
Уруш вақти. Декабрь оқшомларидан бирида хушрўйгина жувон Тошкентнинг собиқ эски шаҳари кўчаларидан шошиб борарди. — Ф. Хўжаев, Онадек меҳрибон
— Ёвонимизда Жумагул отли бир қиз бор. Ундай хушрўйи ёʻқ — деди тўра Ашир маҳрамга. — Ж. Шарипов, Хоразм
2. рвш. Очиқ чеҳра билан, самимий.
Хушрўй қаршилаган ёшгина, қорачадан келган, истараси иссиқ бир хотин [Искандарога] челакда сув тутди. — Ойбек, Нур қидириб
Саодат уларга одатдагидек кулиб, хушрўй жавоб қилиб ўтирди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
3. Хушрўй (хотин-қизлар исми).