сфт. Бировга хушомад қилувчи; лаганбардор.
Илмсиз бош қашир, Хушомадгўй гап ташир. — Мақол
Сизга бошқа одамлар тўсқинлик қилди, бўлмаса, бундай зиёнчилар, хушомадгўйларни уриб, патини тўзитиб юборар эдингиз. — А. Қаҳҳор, Мунофиқ
Қидирув
«ХУШОМАДГЎЙ» бўйича 9 та натижа: Изоҳли
Луғат мақолалари
2 та- Хушомадгўйлик қилмоқ Хушомадгўйлик билан гапирмоқ. Олахўжа Элмуродни кўрган жойида хушомадгўйлик билан гаплашишга тиришарди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Таърифлар ичида
6 таялтоқ Лаганбардор, хушомадгўй; тилёғламачи. Садр ялтоқ кейинги кунларда тилини шу қадар ширин қилган эдики Й. Шамшаров, Тошқин
лаганбардор Ўз манфаати учун мансабдор олдида ўзини жуда тубан тутиб, унга хушомад қилишга тиришадиган пасткаш одам; хушомадгўй. Ҳа деса, лаббай! дейдиган, сўз
маддоҳ айн. Бозор ва кўча-кўйларда одам тўплаб, диний мазмунда ваъз, панд-насиҳат айтиб тирикчилик қилувчи шахс. маддоҳ, одамлар оралаб ваъз айтиб юрибди. П. Турс
фармонбардор Буюрилган ишни бош товламай бекам-кўст бажарадиган, бировга сўзсиз қулоқ соладиган; итоаткор. Келин итоаткор, фармонбардор бўлади. С. Кароматов, Олтин
пайтава Қўнжли поябзал кийилганда, оёққа ўраладиган мато. Унинг бир пой ботинкаси титилиб кетган, ичидаги пайтаваси осилиб, юришга халақит берарди. С. Кароматов, О
киши Фикрлаш, сўзлаш ҳамда ижтимоий меҳнат жараёнида қурол ясаш ва ундан фойдаланиш қобилиятига эга бўлган жонли мавжудот, зот; одам, инсон. Тил кишиларнинг ў
Шева материаллари
1 та
Қашқадарё вилояти · хушомадгўйлик