ot 1. Toʻsatdan hujum qilish; hujum.
Tank orqasidan kelayotgan dushman pulemyotchilari xuruj qilib qoldi. Nazarmat, — Joʻrlar baland sayraydi
Xuruj qilayotgan olomon turgan joyida qotib qoldi. — K. Yashin, Hamza
2. koʻchma Issiq, sovuq, shamol, yomgʻir, oʻt, suv kabi tabiat kuchlarining hamlasi; avjiga chiqishi, kuchayishi.
Xuruj qilmoq.
Shamol yana xuruj qiladi, daraxtlarning koʻksini tilka-pora qilib shovullaydi. — F. Musajonov, Himmat
Nogahon xuruj qilgan bu yomgʻir uni ancha shoshirib qoʻygan edi. — S. Ahmad, Oydin kechalar
3. Kasallikning kuchayishi.
Isitma xuruj qilib, [Bashorat xolaning] hamma yogʻi qaqshab ogʻridi. — A. Mirahmedov, Kulgan chechaklar
4. s. t. Biror salbiy narsaga berilib ketish, ruju qilish.
Ashir, xotini Xoʻjabekovga tegib ketgandan keyin, ichkilikka xuruj qildi. — S. Anorboyev, Oqsoy