от 1. Эгар устига ёки елкага ошириб ташланадиган, юк солинадиган икки кўзли қоп, қўш халта.
Жун хуржун. Ип хуржун.
Қоп орқалаган оқ яктакли эркак билан икки кўзи тўла хуржун елкалаган аёл тошдан тошга ҳатлаб, нариги томонга ўтиб боряпти. — Т. Ашуров, Марварид тут
2. эск. Кўчма Қониқарсиз, ёмон.
[Саидаҳмадхон:] Пул масаласи хуржун. Қўқон бойлари, патир учидан, деб жиндай пул беришди. — Ойбек, Улуғ ёʻл
- Ишни хуржун қилмоқ Ишни ёмон аҳволда қолдирмоқ, ўлда-жўлда, чала қилмоқ; на у ёқли, на бу ёқли қилмоқ. — Гап деганда қоп-қоп, иш деганда бетоб хушёқмаслар бор, шулар ишни хуржун қилади, — деди раис. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар