Qidiruv

ot 1. Kishining muomala va ruhiy xususiyatlari majmui; feʼl, xarakter.

Xulqi sovuq odam.

Yaxshi xulq — kishining husni. — Maqol

Saodatxon bularning xulqi haqida oʻylab, chuqur xayolga choʻmgan edi. — S. Zunnunova, Olov

Qahramonlarning soʻz ifodalari ularning saviyalariga va xulqlariga muvofiq tanlangan. — T. Jalolov, Xamsa talqinlari

2. Kishiga odat boʻlib qolgan, takrorlanib turadigan xatti-harakat; odat, qiliq.

Qodir ancha yumshargan edi. Nabigul yaramas xulqlari bor ekanini boʻyniga olish bilan Qodirni yana ham yumshatdi. — A. Qahhor, Qanotsiz chittak

Uning raqslarida qush yengilligi, Shabada shoʻxligi, gulning nozi bor. Uning odobida, uning xulqida Insoniy kamolot mavjud, barqaror. — Uygʻun

mod. s. “Xulosa qilib aytganda”, shunday qilib, qisqasi kabi maʼnolarni ifodalaydi.

Xullas, insonning inson boʻlishi uchun kerakli gaplar deyarli Shayx Saʼdiy Gulistonining oʻzidayoq aytib oʻtilgan. — Shukrullo, Saylanma

Ikkinchi xonada stol-stullar, divan, priyomnik, xullas, oʻrtamiyona oila roʻzgʻoriga xos jihozlar. S. — Zunnunova, Olov

ot 1. Yuritilgan fikr yoki mulohazaning mantiqiy natijasi, yakun.

Bunday tasavvur qadimgi insonlarning empirik xulosalaridan boshqa narsa emas, albatta. — OʻTA

2. ayn. Xullas.

Xulosa, tevaragimizni oʻrab olgan hozirgi manzara boyagi mahzun koʻrinish taʼsiridan bizni qutqaradi. — A. Qodiriy, Obid ketmon

sft. Maʼlum xulqqa ega.

Yaxshi xulqli bola.

ot

Xuligan bola.

ayn. Xullas.

Yuzboshi [tillani] yeganicha yepti, yutolmay qolganidan keyin oʻgʻrilar ogʻziga zoʻrlab tiqishibdi xullasi, it azobida oʻlipti. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari