от
1.
Ейиш мумкин бўлган нарса; емиш, овқат.
Ақлли одам қиш ғамини ёз ер, Кеча бўлса, хўрагини оз ер. — Мақол
Дастурхонда турфа ноз-неъматлар — хўраклар: палов, нишолда, ҳолва — Т. Мурод, Юлдузлар мангу ёнади
Яқинларда табибларга кўрсатган эдим, қонингиз оз, қимиз ичинг, хўрак олдидан майиз истеъмол қилинг, деб кенгаш бердилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2.
Мол, ҳайвон, парранда овқати (ем, дон ва шу кабилар).
Кўйга хўрак бермоқ.
— Нега хўракка териб ташлаган бездек бўзрайиб турибсан? — деди Мавлон. — Б. Раҳмонов, Мардлар қиссаси
3.
с. т.
Хўра.
- Хўрак қилмоқ Овқат емоқ, овқатланмоқ.
— Хўрак қилдингизми? — деди [Кумуш Отабекка]. — А. Қодирий, Ўтган кунлар