Қидирув

от Қуруқ ўсимлик пояси; хашак, чўп.

Чўкаётган одам хасга ёпишар. — Мақол

Рўзиев сигирнинг ювошлиги-ю хасни ташласа ҳам ейишини мақтайди. — Ёшлик

от Бировнинг ихтиёридаги нарса ёки киши.

Шакархондек қудратли ноибнинг хасмига кўз олайтиришга кимнинг ҳадди сиғди экан, унинг мулкига бостириб киришга қайси зот юрак ютди экан! — Х. Тўхтабоев, Йиллар ва ёʻллар

Қиз бола — бировнинг хасми. — М. М. Дўст, Лолазор

сфт. 1. Бировга нарса ёки пул бермасликка, сарфламасликка интиладиган киши; зиқна; қизғанчиқ.

Бахил эҳсондан қочар, Хасис меҳмондан қочар. — Мақол

Бу дейман, Саидибой уст-бошинг бир аҳволда сал хасисроқмисан? — деб сўради Ибодулло Махсим. М. М. — Дўст, Галатепага қайтиш

2. кўчма Ҳосил бермайдиган, экин битмайдиган, ориқ (ер ҳақида).

Хасис ердан унум чиқмас, аҳвол чатоқ. — Ойбек, Зафар ва Заҳро

3. кўчма Ортиқча, ўринсиз сўз ишлатмайдиган (ёзувчи ҳақида).

Сўзга хасис адиб.

сфт. 1. кт. Касал, касалманд.

Профессор: — Сиз хаста эмассиз, Яхшибоев, — деб кулди, — шунчаки чарчагансиз. — М. М. Дўст, Лолазор

У [Нигина] бечора оғир хаста эди. — Мирмуҳсин, Темур Малик

2. кўчма Қийналган, дардли; қайғули.

Аваз ўғлон хаста кўнглин хушлади — Гулшанбоғ

3. кўчма Кучсиз, заиф; паст (овоз ҳақи-да).

У Исмат Қори хаста, нолинқираган овозда шикоятга ўтди. — Н. Аминов, Қаҳқаҳа

от зоол. Ғалла ўсимликларига зарар келтирувчи ҳашарот, ўсимлик қандаласи.

Донли экинларга Осиё чигирткаси ва хасва қандаласи катта зиён келтиради. — Зоология

от Қуритилган ўт-ўлан, пичан.

Қолаверса, қиш бўйи одамларга хашак керак. — С. Сиёев, Ёруғлик

Бригадамиздан тўрт кишини хашак йиғишга жўнатишди. — Ш. Жўраев, Бола дунёни тебратар