сфт. 1. Хабари бор, ахборотга эга.
Унинг [Мусанинг] назарида, гўё Зиёдбек ҳамма гаплардан хабардор. — Н. Фозилов, Дийдор
2. сфт. Бирор соҳа бўйича муайян маълумотга эга, шу соҳани биладиган; омилкор.
Кафиллик берсам-бермасам, дипломатия ишларидан хабардор бошқа одамимиз ёʻқ. — Т. Малик, Қалдирғоч
Бу қиз [Хонзода] меъморлик санъатидан ҳам хабардор экан — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
- Хабардор бўлмоқ 1. Воқиф бўлмоқ, хабар топмоқ, эшитмоқ; билмоқ. Шов-шув кўтарма! Даданг хабардор бўлиб қолса, яхши бўлмайди. — Ойбек, Танланган асарларМулла Фазлиддиннинг юраги така-пука бўлиб кетди. Наҳотки бу бек пўлат сандиқдаги суратдан хабардор бўлса?! — П. Қодиров, Юлдузли тунлар;Олияхоннинг ота-онаси қизларидан хабардор бўлиб туриш учун уларни ўз уйларига кўчириб келдилар. — МуштумОхири ўйлаб-ўйлаб, бу гаплардан сизни хабардор қилишга аҳд қилдим. — С. Аҳмад, УфқБошлиққа телефон қилишдан мақсад маслаҳат сўраш эмас, балки чархпалак ўйинининг бошланганидан хабардор қилиш. — Ёшлик