фл. 1. Марҳум билан (ёки ҳаётдан кўз юмаётган шахс ўзгалар билан) абадий хайрлашмоқ.
Жангчилар милтиқдан бир ёʻла ўт очиб, Сариқов билан сўнгги дафъа видолашдилар. — Н. Сафаров, Дон
Қутидор видолашиб, аравага чиққанида, кўча тарафдан Отабек келаберди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Ахир келган-кетганга ризолик бериб, видолашиб ётган эмиш. Мен ҳам сўнгги бурчимни адо этиб қўйсаммикан? — С. Сиёев, Аваз
2. кўчма Умуман, кимса ёки нарса билан ундан абадий ажралиш олдидан хайрлашмоқ.
Бек унинг [отининг] тизгинидан тортиб, синиқ товуш билан: Кел, жонивор, видолашайлик! — деди-да, болта сопини камарига суқиб, отнинг бўйнидан икки қўллаб қучоқлаб олди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Эрали чўнтагидан эскириб кетган хатни олиб очди-да, гўё у билан видолашаётгандек, бошқатдан ўқиди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
- Ҳаёт билан видолашмоқ Оламдан ўтмоқ; вафот этмоқ, ўлмоқ. Эртаси, якшанба куни, тонг чоғида шоир ҳаёт билан видолашди. — Ойбек, НавоийИчкилик — заҳарли қора илон, унга ружу қилган одам ҳаёт билан видолашиши турган гап. — Газетадан