fl. 1. Marhum bilan (yoki hayotdan koʻz yumayotgan shaxs oʻzgalar bilan) abadiy xayrlashmoq.
Jangchilar miltiqdan bir yoʻla oʻt ochib, Sariqov bilan soʻnggi dafʼa vidolashdilar. — N. Safarov, Don
Qutidor vidolashib, aravaga chiqqanida, koʻcha tarafdan Otabek kelaberdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Axir kelgan-ketganga rizolik berib, vidolashib yotgan emish. Men ham soʻnggi burchimni ado etib qoʻysammikan? — S. Siyoyev, Avaz
2. koʻchma Umuman, kimsa yoki narsa bilan undan abadiy ajralish oldidan xayrlashmoq.
Bek uning [otining] tizginidan tortib, siniq tovush bilan: Kel, jonivor, vidolashaylik! — dedi-da, bolta sopini kamariga suqib, otning boʻynidan ikki qoʻllab quchoqlab oldi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Erali choʻntagidan eskirib ketgan xatni olib ochdi-da, goʻyo u bilan vidolashayotgandek, boshqatdan oʻqidi. — I. Rahim, Chin muhabbat
- Hayot bilan vidolashmoq Olamdan oʻtmoq; vafot etmoq, oʻlmoq. Ertasi, yakshanba kuni, tong chogʻida shoir hayot bilan vidolashdi. — Oybek, NavoiyIchkilik — zaharli qora ilon, unga ruju qilgan odam hayot bilan vidolashishi turgan gap. — Gazetadan