от 1. Вайрон бўлган жой; хароба.
Қузғуннинг севгани фақат вайрона — Миртемир
Санобархон зўр қийинчилик билан жойидан қўзғалди. Вайрона, култепага айланган бошпанасини ташлаб кетиш оғир мусибат эди унга. — С. Зуннунова
Дўст билан обод уйинг, гар бўлса у вайрона ҳам. — Э. Воҳидов
2. сфт. қ. 2 вайрон.
Ғуломжон ҳувуллаб, ўти сўниб қолган вайрона хонада бир зум гангиб турди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Камбағалларнинг ўғил-қизлари ота-оналарига ҳайитга уст-бош қилиб беринг, деб йиғлар, ота-оналарнинг вайрона кўнглини яна бузишар эди. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари