Izohli lugʻat
· yana 5 ta lugʻatda
sft. 1. ayn. 1 vaqtinchalik.
Yer islohoti — vaqti kampaniya. — A. Qahhor, Sarob
Shunday qilib, vaqtli makonni tashlab, shaharga keldilar. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Odatdagidan, belgili vaqtdan oldin; erta, barvaqt.
Vaqtli keling. Bolalar vaqtli yotib uxlashdi.
— Esizgina, — dedim oʻz-oʻzimga, — vaqtliroq uylangan ekanman. — Guldasta
Juma kuni ertalab doʻkonni vaqtli ochdim. — Guldasta
- Vaqtli matbuot Vaqti-vaqti bilan, belgili muddatlarda bosib chiqariladigan, nashr etiladigan gazeta va jurnallar.