ot 1. kim. 1 Biror element atomining boshqa elementning muayyan sondagi atomini biriktirib yoki almashtirib, kimyoviy bogʻ hosil qila olish qobiliyati, xossasi.
2. tlsh. 2 Til birliklarining (masalan, soʻzning) gapda boshqa soʻzlar bilan oʻzaro birika olish qobiliyati, imkoniyati.
Valentlik nazariyasi, lugʻaviy birliklarning semantik valentlari boʻyicha bir qancha ilmiy maqolalar, maxsus monografiya bosilib chiqdi. — OʻTA