Qidiruv

sft. 1. Ibtidoiy bosqichdagi, maorif, madaniyatdan uzoq, juda ham orqada qolgan; yovvoyi.

Vahshiy xalqlarda qonxoʻrlikka tamoyil zoʻr boʻladi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. koʻchma Shunday shaxs, jamoa, xalq va shu kabilarga xos odat, xatti-harakat va boshqalar

Avaz koʻpdan bu vahshiy udumni oʻylab iztirob chekar, bu zabun, mehnatkash toʻda xususida bir sheʼr yozishni moʻljallab qoʻygan edi. — S. Siyoyev, Yorugʻlik

Bular nega bir-birlarini hech ayamay qamchi bilan savalashyapti. Shunaqayam vahshiy oʻyin boʻladimi? — K. Yashin, Hamza

3. Jonivorlar goʻshti bilan yashovchi, insonlardan xoli togʻ, sahro va shu kabilar joylarda yashaydigan, qoʻrqinchli boʻlgan (jonivorlar haqida); yirtqich.

Har turli vahshiy jondorlarni koʻrib, Zevarxon ov qilmoqchi boʻldi. Bahrom va Gulandom

Togʻdagi vahshiy jonivorlar Murodxonni koʻrib, unga hamla qildi. — Murodxon

4. koʻchma Shunday jonivorlarga xos xususiyatli, inson qiyofasi yoʻq, yovuz.

Oromingni buzdi sening ham fashist degan vahshiy olomon. — A. Oripov

Padari buzrukvorining oʻlimiga koʻz tikib, tish qayrab oʻtirgan Isfandiyordek vahshiy sherbachchaga qamchi koʻtarib, Avaz gumrohlik qilmadimi? — S. Siyoyev, Avaz

5. koʻchma Qoʻrqinch soluvchi, balo-ofat keltiruvchi, yovvoyi.

Qoʻrqib qarar vahshiy suvlarga va dengizni aylanib oʻtar. — Sh. Rahmon

Nusratilla vahshiy koʻzlarini yiltiratib, titrab, shivirlab, yolvorgan yigʻi tovushi bilan gapirar edi. — A. Muxtor, Opa-singillar

ot 1. Vahshiy holat.

Shuning uchun jaholat va vahshiylikning tomirini qirqib tashlayotibdi — P. Tursun, Oʻqituvchi

2. Vahshiylarga xos ish, feʼl, xatti-harakat.

Bundan ortiq vahshiylik bormi? Hali bu Ibrohim Sulton minglarcha buxoriylarni yoqadi. — Mirmuhsin, Meʼmor

Oʻzbeklar erga xiyonatni qon toʻkish, fojia bilan yakunlashini qoloqlik, vahshiylik deb atardi. — Mirmuhsin, Umid

1. Vahshiylarga xos bir yoʻsinda; vahshiylarcha.

Vahshiyona qiynamoq.

Onaxonning yarasi oʻng yelkasida, vahshiyona urilgan pichoq yarasi edi. — A. Muxtor, Opa-singillar

[Amir] Buxoro arkiga borgan yigirma bir kishini vahshiyona oʻldirgan. — S. Ayniy, Qullar

2. Yovvoyi, jaholatparast kishilarga xos ravishda; yovvoyilarcha, nodonlarcha.

Qani, menga ayting-chi, bu yaramas, vahshiyona odatlar, qalin olishlar, zoʻrlab erga berishlar qachon barham yeydi? — P. Tursun, Oʻqituvchi

ayn. Vahshiyona.

Haj yoʻlida ikki begunoh oʻgʻli bilan vahshiylarcha oʻldirilgan Xoʻja Yahyoning tarafdorlari kosib va dehqonlarni qoʻzgʻatdilar. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

fl. Vahshiyga xos xususiyat, odat kasb etmoq, tus olmoq.

Chunki ular alamzada/ Vahshiylashib ketganlari ham shuning uchun. — Sh. Xolmirzayev, Soʻnmas oʻt

Bunday oʻyin-kulgi, tansa-pansa qilib kelmasak, odam juda vahshiylashib ketdi. — F. Musajon, Huri