сфт. 1. Кўриниши улуғвор, салобатли, серсавлат.
Ёʻлакка кирганидан сўнг ўзини дадил тутди, ҳатто икки томондаги қатор кетган эшикларнинг биридан чиққан улуғсифат бир одамдан Кенжанинг қайси уйда эканини тортинмай сўради. — А. Қаҳҳор, Сароб
2. Ўзини оғир, яхши тутадиган; ўзига ҳурмат уйғотадиган.
У сокин, камтарин, муомала-да нозик, лекин улуғсифат. — Ойбек, Навоий