сфт. 1. Учмоқ феълидан сифатдош.
Учар балиқлар.
Учар қушдан улги олган жонивор, Минганнинг кўнглида қолмайди ғубор. — Ёдгор
2. кўчма Учгандай тез юрадиган, жуда тез чопадиган; чопқир.
Бўтабой ака бу кунларда ўзини ҳали от минишни дурустроқ билмай туриб, жуда учар отда улоққа кирган кишидай сеза бошлади. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
3. кўчма Ҳийла-найранг билан ҳар нар-сани ундира оладиган, ҳар нарсага эриша оладиган; эпчил.
Тўлқинжон, ким айтади сени олғир, учар йигит деб. Мана ярим йилча бўлиб қолибди-ку, битта қишлоқи қизнинг муҳаббатини қозонолмайсан. — Ф. Мусажонов, Ҳури
Жонкуяр, ҳалол кишилар ўғрига чиқарилди. Ўндан тўққизини ураётган айрим учарларнинг боши силанди. — В. Маҳкамов, Айбсиз айбдорлар
- Учар юлдуз