(бош келишик билан) кўм. поет. Макон муносабатини билдиради; сиртида, устида ёки тепасида.
Ўрмонлар шувуллаган Олис юртда ҳали ҳам, Номсиз тепалик узра Ухлаб ётибди отам. — Э. Воҳидов
Адирдаги лолалар кўм-кўк майса узра чирой касб этган. — Газетадан
Кетмонни расмана ушлаб, боши узра баланд кўтарди. — С. Кароматов, Олтин қум