ot 1. Oʻsimlikshunoslikning navli urugʻ yetishtirish ishi bilan shugʻullanuvchi sohasi; tarmogʻi; urugʻ tayyorlash.
Urugʻchilik xoʻjaligi.
Ha, aytganday, ustod shu yaqin kunlarda urugʻchilik sovxoziga kelar ekanlar. Xat oldim. — A. Qahhor, Qoʻsh-chinor chiroqlari
Paxtachilikning istiqboli haqida oʻylamaydigan kaltabin xodimgina urugʻchilik ishini tashkil etishga mensimasdan qarashi mumkin. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli
2. (q. Urugʻ ajratish, urugʻlarni bir-biriga zidlash urugʻ 7).
Quljon eshon, Mullamuhammad, Nafas Oxunlar oʻtaketgan mutaassib, johil boʻlganidan, ularda qabila, urugʻchilik taʼsiri kuchli. — A. Hakimov, Ilon izidan
Endi, ana shu kasofat urugʻchilik zimdan oʻrtaga tushib, ishning beliga tepadi. — P. Tursun, Oʻqituvchi