фл. 1. Хотирадан, эсдан чиқармоқ; эслаёлмай, билмай қолмоқ.
Бировнинг исмини унутмоқ.
Азимов ҳамма нарсани унутиб, бутун борлиғи билан шахмат тахтаси устига энгашиб олди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
Ахир орадан 30 йилдан ортиқ вақт ўтди. Унутган бўлиши мумкин. — С. Аҳмад, Сайланма
2. Эсига келмаслик, ёдидан чиқармоқ; эсламаслик.
Ошга туз солишни унутмоқ.
Зарифбой қимматбаҳо телпагини ҳам унутиб, отнинг бошини чўрт бурди. — С. Сиёев, Аваз
[Ёʻлчи] Меҳнат учун ҳақ олишни ҳам унутиб, Ёрматнинг орқасидан кетди. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Маълум муддат хаёлидан чиқармоқ, ўйламай қўймоқ.
Элмурод далада ўзини эркин сезар, ғам-ҳасратни унутар, юраги сиқилмас эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Менга қолса, у хумпар Марғилонда хотини борлигини унутиб юборган, деб ўйлайман. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Ўзини унутмоқ Шошиш, ҳаяжон, ғазаб ва шу кабилар сабабдан эс-ҳушини, ақлини ёʻқотмоқ. бирда мурувватпеша, бирда жоҳилликдан ўзини унутадиган Муҳаммад Раҳимхон [Авазнинг] ҳам шафқатини уйғотар, ҳам нафратига туртки берарди. — С. Сиёев, Ёруғлик