Қидирув

от Очиқ жойда осмон билан ернинг ёки сув сатҳининг кўз илғаган узоқликда ўзаро туташгандай, ер билан осмон қўшилгандай бўлиб кўринган чизиғи, қисми; горизонт.

Ғарбий уфқда самолётлар пайдо бўлди. Қуёш уфққа яширинди.

Уфқни ўз гавдаси билан тўсган паст-баланд тоғлар қоп-қорайиб кўринади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Кеч кириб, қуёш ғарбга ёнбошлагач, уфқ қип-қизил аланга ичида қолгандай бўлди. — Ж. Шарипов, Саодат

Энди-энди уфқ ёришмоқда. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар

1. осмон билан ер ёки сув юзаси бирлашгандек туюладиган чизиқ, кўз илғайдиган жой. Қирмизи, қип-қизил, мусаффо, бепоён, юқори, жалали, олис, узоқ, тутун босган, сариқ, туман қоплаган, заррин-қизғиш, заррин, тилларанг, чайқалаётган, хира қирмизи, ғира-шира, мис ранг, хира, паст, текис, кенг, қуруқ, хилват, кафтдек, пушти ранг, ёрқин, қорамтир, кўм-кўк, ноаниқ, қора, аниқ, беғубор, чексиз, тиниқ.

2. билимлар, қизиқиш доираси. Ҳаддан зиёд, бениҳоя, маънавий, ҳаётий, интеллектуал, фикрий, кичик, чексиз, чеки ёʻқ, чекланган, тиниқ, тор, бир ёқлама, ақлий, кенг кўламли.