sft. 1. 1 Navbatdagi guruh, turkum.
Mehriniso shoshib qolgan, kelayotganlar bosim oʻtirishmas ularni kuzatib qaytishi bilanoq, ketma-ket yana bir topqiri kirib kelardi. — R. Fayziy, Hazrati inson
2. Marta, karra.
Ovchi birin-ketin ikki topqir oʻq uzdi.
Hirot xoʻrozlari kechaning sukutini ikkinchi topqir buzganda, Darveshali koʻzlarini uqalab, oʻz xonasiga chiqdi. — Oybek, Navoiy
U Kolya bilan nima-dir shivirlashib, uch-toʻrt topqir eshikka chiqib keldi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar