fl. 1. Toʻlqinli harakatga kelmoq.
Suv toʻlqinlandi.
Pastda juda katta loyqa koʻl toʻlqinlanib yotar edi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
Shamolda qum dalasi dengizday jimir-jimir qiladi, toʻlqinlanadi. — H. Nazir, Yonar daryo
Toʻlqinlanar orqada Sochlar mayin bir ipak. — Gʻayratiy
2. koʻchma Toʻlqinga oʻxshash harakatlanmoq, toʻlqinni eslatuvchi harakat qilmoq.
Miltiqlar oʻqtalganda, xalq ham bir qoʻzgʻalib, toʻlqinlanib oldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Shu vaqtgacha tinch yotgan xalq dengizi toʻlqinlanib, bosqinchilarni yutib, yoʻq qilib yuborish darajasiga keldi. — M. Osim, Ajdodlarimiz qissasi
Majlis oʻtayotganda, zal goʻyo toʻlqinlanayotganday edi. — Mushtum
3. koʻchma Qaynab toshmoq, joʻsh urmoq, gʻalayon qilmoq, toʻlgʻanmoq, tugʻyon urmoq (his-tuygʻu, ichki kechinma va shu kabilar haqida).
Kutilmaganda qalbimda gʻurur hissi toʻlqinlanib ketdi. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda
Elmurod ichida toʻlqinlangan hayajonni bosib gapirdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Zokir bulbul qaynab-toshib, toʻlqinlanib kuylayverdi. — Sh. Boʻtayev, Qoʻrgʻonlangan oy