sft. 1. Sehrlab, tilsimlab qoʻyilgan, tilsimlangan.
Tilsimli xazina. Tilsimli qalʼa.
2. Gʻayritabiiy kuchga ega boʻlgan; moʻjizakor, sehrli, sirli.
Bektemir goʻyo umrida oyni ilk dafʼa koʻrgandek, qiziqib qaradi, qizchaga tilsimli, gʻalati oʻyinchoqni koʻrsatgandek, boshini qimirlatdi. — Oybek, Quyosh qoraymas
Yer bagʻrining razvedkachilari tilsimli tayoqchaga emas, balki oʻz bilim va tajribalariga suyanishadi. — Fan va turmush