Qidiruv

okkazionalizm tlsh. Umumisteʼmolga muvofiq, toʻgʻri kelmaydigan, individual tarzdagi maʼnoga ega boʻlgan til birligi.

affiks tlsh. Soʻzga qoʻshilib, yangi soʻz yoki soʻz shaklini hosil qiluvchi til birligi. Mas., -chi (xizmatchi), -lar (bolalar).

leksema Tilshunoslikda: shakl va maʼno jihatidan bir butun holda tekshiriladigan mustaqil maʼnoli soʻz; til qurilishining leksik maʼno anglatuvchi birligi.

morfema tlsh. Oʻz maʼnosiga ega boʻlgan, boshqa maʼnoli qismlarga boʻlinmaydigan til birligi (masalan, bilimli soʻzi uch morfemadan iborat: bil+im+li).

arxaizm tlsh. Maʼlum davr uchun eskirgan, isteʼmoldan chiqa boshlagan til birligi — soʻz, ibora, grammatik shakl. Masalan, surur (sevinch), hayon (foyda) — lugʻaviy arxai

sinonim tlsh. Shakli har xil, maʼnosi esa bir xil yoki bir oz farqli boʻlgan til birliklari qatoridagi har bir til birligi. Oʻzbek tilidagi sinonimlar. Sinonim soʻzlar. G